AdpA

جشن آذرگان و تولد من خجسته باد

امروزه با شنیدن كلمه جشن، خیلی زود به یاد شادی و خوشحالی می‌افتیم. اما این واژه در اصل به معنی نیایش و ستایش است و در دین زرتشتی همواره نیایش‌های همگانی با شادی همراه بوده است. ایرانیان در قدیم معتقد بودند كه تنها با شادی و نیایش به درگاه پروردگار می‌توانند در زندگی موفق باشند.

هرسال 12 ماه و هر ماه 30 روز دارد كه در دین زرتشتی هر روز یك نام مخصوص به خود دارد؛ مانند اورمزد، وهمن، اردیبهشت و... در میان نام روزها، نام ماه‌های سال نیز وجود دارد و هرگاه نام ماه با نام روز یكی می‌شد آن روز را جشن می‌گرفتند و به آخر نام آن واژه «گان» می‌افزودند؛ مانند جشن مهرگان، اردیبهشت‌گان و...

نهم آذر « آذر روز » و به معني «آتش» نام دارد و به عنصر مقدس آتش تعلق دارد و جشن آذرگان می باشد که به آن آذرجشن نيز می گويند.يکی از نيايشها در خرده اوستا آتش نيايش نام دارد .ايرانيان قديم در اين روز به آتشکده ها می رفتند و آتش نيايش می خواندند و نيز در اين جشن آتش افروزی کرده و به شادی و پايکوبی می پرداختند.

ابوريحان در صفحه ۲۵۶ ترجمه آثارالباقيه می نويسد:روز نهم آذر عيدی است که به مناسبت توافق دو نام آذرجشن می گويند و در اين روز به افروختن آتش نيازمند می باشند و اين روز جشن آتش است و بنام فرشته ای که بهمه آتشها موکل است ناميده شده زرتشت امر کرده در اين روز در کارهای جهان مشورت نمايند .

و اما چرا آتش اینقدر مقدس بوده

در دین زرتشت، هر آنچه آفریده اهورامزداست براى جهان و جهانیان سودمند است و باید پرستاری و ستوده شود. آتش یکی از نیکترین آفریده های اهورامزداست؛ از این رو ایرانیان باستان به آتش وابستگى ویژه اى داشتند، آتشدان فروزان در پرستشگاه ها، در جایگاه روان مینوی اهورامزداست. اگر زرتشتیان رو به سوى نور دارند و آن را پرستش سو مى دانند، براى نزدیك شدن به اهورامزدا، پروردگار و آفریننده جهان مینوی و هستی بخش است، كه خود سرچشمه همه نورها است. اشوزرتشت خداوند را « شیدان شید» دانسته و درهمه هستی در جنبش می بیند.
دل هر ذره را که بشکافی/ آفتابیش در میان بینی
آتش؛ بزرگ ترین پدیده و یافته آدمی است. ایرانیان نخستین بار آتش را در تلاش زندگی یافته اند؛ آن چنان که: روزی هوشنگ شاه پیشدادی، با همراهان خویش به شکار رفته، بر سر راه خود ماری می بیند و برای کشتن آن سنگی پرتاب می کند که«پدید آمد آتش از آن سنگ باز». این آتش به خار و خاشاک افتاده و فروزان می شود. در این استوره دو نماد نابرابر و در برابر هم زندگی ایرانی، روبروی هم می ایستند: مار که نماد و هم ریشه مرگ است در برابر آفرینش آتش که نماد روشنایی و فروغ است. آتش در گذشته ایران و سنت‌های ارزشمند نیاکان ما از جایگاه ویژه‌ای برخوردار بوده است، چرا که در کنار زندگی انسان، توانایی، گرما و کوشش را به همراه آورده و سرآغاز و سرچشمه پیشرفت شده است.
زرتشتیان در تاریخ خود با روشنایی آتش زنده ماندند و آن را به مانند پرچمی برافراشته همواره روشن نگه داشته و به پایداری آن مهر می‌ورزند و آرزومند درخشش نور در جان و روان همه نیک‌اندیشانند.
آتش برای مردمان همه سرزمین ها از روزگاران بسیار دور تا به امروز گرامی بوده و هر گروهی به گونه ای آن را ستوده اند. خداوند با پیغمبر خود؛«موسا»، با زبان آتش گفت وگو مى كند و آتش بر «ابراهیم» گلستان مى شود.
ایرانیان، از سی و یك جشن سالانه كه در هفتاد و سه روز برگزار می کنند ـ افزون بر جشن سوری(چهارشنبه سوری) ـ چهارجشن به پاس و بزرگداشت ِ آتش است: اردیبهشتگان، شهریورگان، آذرگان و سَده.

جشن آذرگان
جشن آذر گان در روز آذر از ماه آذرماه ؛ نهمین روز از نهمین ماه از گاهشماری زرتشتی برگزار می شود.

درباور زرتشتیان، آب، باد(هوا)، خاک و آتش، چهار آخشیج سپندینه (چهار عنصر پاک کننده) و از بین برنده ناپاکی هایند. در این میان، آتش برای داشتن روشنایی و گرما، ارج بیشتری دارد و از این رو، زرتشتیان برای نیایش و ستایش اهورامزدا، به آتشکده ــ جایگاه آتش ورهرام ــ می روند.
و اين جشن يعني آذرگان دومين جشن مهم ايرانيان باستان بوده

و جالبه بدونيد كه من هم در همين روز يعني ۹/۹/۶۵ بدنيا اومدم يعني روز آذر

آتش عشــق است کـانــدر نی فتــاد جوشش عـشـق است کاندر می فتاد

آتش است این بانگ نای و نیست باد هــر کــه ایـن آتــش نـدارد نـیـست باد

بچه ها اینجا تولد منو گرفته اند برید ببینید ماچاکرشیم زیاد

کلیک کنید و بایید تو جشن تولد من

خوب بقيش خصوصيه هركي رمز داره مي تونه ادامه مطلب رو بخونه

ادامه مطلب

AdpA سه ساله شد و پس از سه سال بلاخره تصمیم گرفتم که یک پسوند آی آر براش بگیرم

اینم هدیه سه سالگی AdpA

www.AdpA.ir

خیلی وقته که نتونستم بیام و مطالبمو بنویسم اما اینبار دیگه قول می دم که همیشه زود به زود بیام.....!

به یک چیز فکر می کنم اینکه چرا خیلی ها می تونند خیلی کار بکنند خیلی کار از عهدشون بر می آد و می تونند با کارهاشون به خیلی های دیگه خدمت کنند اما چرا نمی کنند..!

به یک چیز دیگه کنار همون چیز اول فکر می کنم که چرا اینجوریه که اونهایی که می خوان خیلی کار بکنند و خیلی دوست دارند خدمت کنند و دوست دارند با کارهاشون خیلی ها را خوشحال کنند نمی تونند این کار ها را بکنند و معمولا به دو علت که یکی امکاناتش را ندارند و مهمتر اينکه اون اولی ها نمی گذارند حتی این دومی ها کارشون را بکنند.

به یک چیز دیگر کنار این چیز ها هم فکر می کنم و اینکه چگونه و چه موقع این چیز ها درست می شه و می شه واقعا همگی خوب کار بکنند .

وقتی فکرم به اینجا می رسه یک چیز دیگه به فکر هام اضافه می شه اینکه همه اینها بر می گرده به داشتن صداقت

صداقت یک کلمه نیست یک دنیا كلمه ست که اگی همه به کار ببرند دیگه اولی و دومی نداریم و همه یکی می شن

و امروز که فکر کردم خیلی ناراحت شدم دیدم که اگه پیشرفتی نداشته ایم به خاطر همین بوده که هیچ صداقتی نداشته ایم و همیشه خواسته ایم اون چیزی را نمایش بدیم که وجود نداره و از نمایش صحنه اصلی می ترسیم و این همون سانسوره که می گند

پس اینجوری با خودم نتیجه می گیرم که سانسور موجب می شه صداقت از بین بره و ترس موجب می شه سانسور ایجاد بشه و این ترس از چیه. از اینکه اولی ها ترسو هستند و نمی خواهند دومی ها پشرفت داشته باشند و دومي ها هم ترسو هستند و جرات حركت را ندارند .

اخر همه اين فكر ها يه سوال برام پيش مي آد كه :

پس چه جوري مي شه به اين ترس غلبه پيدا كرد ؟

راستي شما بگيد كه چه جوري و كي مي شه ؟